Sumarferð um Syðra Fjallabak 11.-15. júlí 2005
Sunnudagur 10. júlí 2005Stór hluti hópsins safnaðist saman í grunnbúðum að Húsatóftum um sunnudaginn. Farið var yfir helstu atriði ferðarinnar og þau atriði sem upp á vantaði þjálfuð. Helst var þörf á að rifja upp og þjálfa útilegumannaleik. Þeir sem misstu af þessum hluta ferðarinnar áttu við verulega mikla fötlun að stríða sökum þjálfunarleysis.
Mánudagur 11. júlí 2005
Um hádegi var áætluð brottför úr grunnbúðum. Bílar af ýmsum stærðum og gerðum söfnuðust saman í hlaðinu á Húsatóftum og hófst þá rögun á nýtum og ónýtum bílum til þessa brúks. Sem betur fer var hægt að koma öllum í nýta bíla og að loknum grjónagraut var lagt af stað. Farið suður fyrir jökla og stoppað í Vík. Farið var norður Öldufellsleið og stoppað við Hólmsárfoss. Fyrsta kodakstoppið af mörgum. Af Öldufellsleið var farið sem leið liggur yfir sanda og sprænur með þvílíkri fart og glæsileik að sandbleyturnar áttuðu sig ekki á því að verða á leið okkar á Mælifellssandi. Komum í frábæran skála Útivistar í Strút um 6 leytið. Margir tjölduðu og gerðu sig klára fyrir nóttina. Geir og fjölskylda hljóp upp Strút um kvöldið, meðan aðrir tóku til við boccia og að því loknu í útilegumannaleik. Eftir að gengið var til náða gerði veðrið mikinn usla og sprengdi tjald en hélt kuldabola að öðrum, þannig að einhverjir urðu undan að láta og flýðu inn í skálann um nóttina.
Þriðjudagur 12. júlí 2005
Eftir morgunmat tók hópurinn sig upp og hélt af stað í Álftavötn 11 gangandi en restin í bílum. Farið var sem leið lá framhjá Strútslaug, fyrir Svartahnjúksfjöll, meðfram Syðri-Ófæru og hún vaðin með stæl áður en gengið var í hlað. Helgi og Hörður komu á móti hópnum og veittu þeim félagsskap og andlegan styrk síðasta spölinn. Á meðan vörðu konur og börn skálann fyrir hestamönnum sem áttu leið um hlaðið og gengu börnin vasklega fram í að verja hestabrautina með nærveru sinni. Á meðan fylgdust karlmenn með úr fjarska með stóískri ró. Að því loknu var farið í göngutúr og menn fullvissuðu sig um að engin tröll væru á sveimi. Merkilegur steinbogi á Syðri-Ófæru var skoðaður og leitað að fisk. Að því ferðalagi loknu var farið með veiðarfæri í vatnið og fengin fullvissa fyrir því að engin fiskur væri í vatninu. Hér eins og alls staðar annars staðar í ferðinni var framkvæmd stöðug botnskoðun á lækjum, þannig að yfir skótau flóði, foreldrum og öðrum til mikillar ánægju.
Um kvöldið var farið í útilegumannaleik, enda nóg af felustöðum í hrauninu í kring.
Nóttin var mun friðsælli en hin fyrri og ekkert tjald brotnaði, en einhverjum varð vel heitt þegar morgunsólin yljaði tjöldunum.
Miðvikudagur 13. júlí 2005
Að dögurði loknum hjólaði afar ákveðinn hluti hópsins af stað til baka sem leið lá inn í Strút. Hinir óku að Rauðubotnum, hluti þess hóps tók stuttan göngutúr en þeir allra hörðustu eigruðu fótgangandi alla leið að kofanum í Strút.
Inni í kofa hófst mikil matargerð. Gunnar úrbeinaði læri og lagði töfra (krydd) á þau, meðan Dassi gróf holu og kveikti upp í kolum. Gestur hrærði í sósupotti og þau sem náðu í hníf fóru að skera grænmeti í salat. Úr þessum gjörningi varð þvílík veislumáltíð að ekki varð við jafnað amk að Fjallabaki þetta kvöld. Ungviðinu var att í þrautakeppni og útilegumannaleik að því loknu.
Fimmtudagur 14. júlí 2005
Upp reis enn einn dýrðardagurinn. Kappar höfðu sig til fyrir jöklagöngu, en ferðinni var heitið upp Sandfell og þaðan upp á Torfajökul. 17,5 km ganga, 800 m hækkun, gengin á 5 tímum, allt nákvæmlega mælt og skjalfest af GPS tæki Helga. Þeir eftir voru fóru í Strútslaug og mestu hetjurnar luku því baði með viðkomu í læknum við hliðina, en þetta var mikil ganga fyrir stuttar lappir, en þær dugðu drjúgt. Þegar jöklafarar komu að Strútslaug eftir að hinn hluti hópsins var nýfarinn, átti vistin í kaldari lauginni lítið skylt við þvott.
Þegar heim var komið beið kjötsúpa, soðin af beinunum frá því í fyrrakvöld og afgöngum af salatinu, í tveimur pottum og kom í góðan stað. Ofurkrafturinn í þeirri súpu hleypti krafti í berserkjagen ættarinnar og var ákveðið að fara í kappaferð í fossa sem voru í nágrenninu. Var æsingnum þvílíkt viðbrugðið að Geir náði ekki að snerta egghvassa steinana í árfarveginum þegar hann hljóp yfir þá og steypti sér í hylinn undir fossinum. Dassi, Hörður, Unnar, Helgi, Geir, Gestur og Tanja sönnuðu að þau höfðu Tóftarakappagen og Steinþór sýndi að hann hefur náð að þjálfa upp sömu hæfileika og er ljóst að stöðug og mikil nærvera við Tóftara hefur þar allt að segja. Meiri kjötsúpa tók úr mönnum hrollinn og hlóð batterýin fyrir útilegumannaleik þegar heim var komið.
Föstudagur 15. júlí 2005
Eftir að búið var að ganga frá um hádegið var haldið var af stað heim á leið vestur Mælifellssand.
Helmingurinn hélt beinustu leið heim um Fljótshlíð, en 4 bílar tóku því rólega og héldu framhjá Hvanngili, Álftavatni inn í Hungurfit og að bökkum Markarfljóts, þar sem veiðarfærin voru munduð og tekið til við veiðar, vikingkubb og át. Voru prófaðir nokkrir staðir en þegar 11 fiskar lágu í valnum var haldið heim á leið, reyndar með afar kappalegum lokahnykk, því á Markarfljóti var brú yfir mjótt gljúfur og sýndu Gestur, Hörður, Helgi og Unnar að ekki var um stundarkappalæti að ræða kvöldið áður og stukku með miklum hetjumóð af brúnni niður í ána.
Leiðin til baka niður í Fljótshlíð gekk hægt, þar sem drifið í einum bílnum (getið hvers?) gaf sig og þurfti að draga hann með einum og tveimur bílum alla leiðina heim. En með lagni hafðist það og um miðnætti var komið í byggð, í grunnbúðir klukkutíma seinna og þeir seinustu komu heim um 3 leytið.
